جانی بی گود – چاک بری

چارلز ادوارد آندرسون “چاک” بری (Charles Edward Anderson “Chuck” Berry) خواننده، ترانه‌سرا و گیتاریست آمریکایی بود که به‌عنوان یکی از پیشگامان موسیقی راک اند رول شناخته می‌شود. موسیقی بری در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، بازتاب عصیان یک نسل بر ضد ارزش‌های اجتماعی غالب بود.

چاک بری در ۱۸ اکتبر ۱۹۲۶ در سنت لوئیس میزوری به دنیا آمد. وقتی که نوجوان بود نواختن گیتار را فرا گرفت. در دوره دبیرستان، به جرم سرقت از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۷ را در بهسازگاه به سر برد. پس از آزادی در خط مونتاژ کارخانه جنرال موتورز شروع به کار کرد و هم‌زمان در مدرسه شبانه نیز درس می‌خواند. بری در سال ۱۹۵۵ نخستین ترانه خود را را به نام میبلین روانه بازار کرد که با استقبال زیادی روبرو شد. او در اوخر دهه ۱۹۵۰ میلادی هنرمندی شناخته شده بود.

او در سال ۱۹۸۴ برای یک عمر فعالیت هنری، جایزه گرمی دریافت کرد.

چاک بری جزو نخستین هنرمندانی بود که در زمان افتتاح تالار مشاهیر راک اند رول در سال ۱۹۸۶ به عضویت آن درآمد. وب‌گاه تالار مشاهیر راک اند رول در توصیف تأثیر او بر این گونه موسیقی نوشته: «در حالی که به طور مشخص نمی‌توان گفت چه کسی نخستین بار راک اند رول را ابداع کرد، چاک بری به عنوان هنرمندی که تمام ملزومات این ژانر را در کنار هم قرار داد، نخستین فردی است که پیش از بقیه، نام‌اش به ذهن می‌رسد». تالار مشاهیر راک اند رول سه ترانه ‎ «جانی بی. گود»، «مِیبیلِن»‎ و «راک اند رول موزیک» چاک بری را در زمره ۵۰۰ ترانه‌ای که باعث شکل‌گیری راک اند رول شدند، معرفی کرده‌است.

چاک بری در ۱۸ مارس ۲۰۱۷ در ۹۰ سالگی در در خانه‌اش در وینتزویل، میزوری درگذشت.

جانی بی گود (Johnny B. Goode)

  • پخش: مارس ۱۹۵۸
  • سبک: راک اند رول
  • زمان: ۲:۴۰
  • آلبوم: –

دانلود آهنگ

ترانه «جانی بی گود» هیت راک اند رول درباره ستاره راک اند رول بودن است. این قطعه هنوز هم یکی از بزرگ ترین قطعه های راک اند رول محسوب می شود و مشهور شدنش نشانی از یک دموکراسی حقیقی در عرصه موسیقی پاپ دارد. بنابر گفته بری، در مجله رولینگ استون (۱۹۷۲)، ترانه این قطعه ریشه در واقعیت دارد و کم و بیش داستان خود بری را روایت می کند.

متن ترانه دو زبانه

انتهای لوئیزینا نزدیک به نیواورلئان
راهی به سوی جنگل در میان سرسبزترین ها
یک کابین است که از خاک و چوب ساخته شده
جائی که یه پسر روستائی به نا جان ب.گود زندگی می کرد
کسی که هرگز خوندن و نوشتن را یاد نگرفت
اما او گیتار می زند درست مثل اینکه زنگی را به صدا در می آورد

[Chorus:]
برو برو
برو جان برو برو
برو جان برو برو
برو جان برو برو
برو جان برو برو
جان ب. گود
اون گیتارش را تو کیسه میذاره؟؟
یا اینکه کنار ریل راه آهن زیر درخت می شینه
اوه , مهندسان اونو نشسته در سایه می بینند
ساز دهنی می زنه با صدای راننده ها
مردمی که میگذرن می ایستن و می گن
“اوه, وای, ببین اون پسر دهاتیه می تونه ساز بزنه ”

[Chorus]
مادرش بهش گفت “یه روزی مرد میشی
و تو رهبر یه گروه بزرگ می شی
مردم زیادی از راه های دور می یان
که تا غروب آفتاب به موزیک اون گوش بدن
شاید یه روز اسمت تو روشنائی باشه
که میگه “و امشب با جان ب.گود”

Deep down in Louisiana close to New Orleans,
Way back up in the woods among the evergreens
There stood a log cabin made of earth and wood,
Where lived a country boy named Johnny B. Goode
Who never ever learned to read or write so well,
But he could play a guitar just like a ringing a bell.

[Chorus:]

Go Go
Go, Johnny, go, go
Go, Johnny, go, go
Go, Johnny, go, go
Go, Johnny, go, go
Johnny B. Goode
He used to carry his guitar in a gunny sack
Or sit beneath the tree by the railroad track.
Oh, the engineers would see him sitting in the shade,
Strumming with the rhythm that the drivers made.
The people passing by, they would stop and say,
“Oh, my, but that little country boy could play!”

[Chorus]

His mother told him, “Someday you will be a man,
And you will be the leader of a big old band.
Many people coming from miles around
To hear you play your music when the sun go down.
Maybe someday your name will be in lights
Saying ‘Johnny B. Goode tonight’.”

گردآوری: مجله اینترنتی نت سام